การมีเมตตากับบุคคลที่เราไม่ชอบนั้นเป็นเรื่องยาก จึงสอนให้เจริญเมตตากับคนที่เรารักก่อน แล้วค่อยขยายออกไป
แต่กระนั้นก็เกรงว่า คงจะต้องใช้เวลายาวนาน กว่าจะมีเมตตากับคนทั้งหมดได้
เมื่อคืนฟังคำสอนแล้วก็ฉุกคิดได้
เมื่อเรารักตัวเองที่สุดเป็นแน่แท้แล้ว ก็อย่ายึดเอาอารมณ์โกรธเกลียดนั้นบ่อยๆนัก เพราะจะยิ่งไปเพิ่มอนุสัยกิเลส เพิ่มความเคยชินให้จิตเสียเปล่าๆ
หากต้องการมีสุคติเป็นที่ไป ปิดกั้นทุคติ ก็ทำอารมณ์จิตให้สบาย ขณะตายจะได้ทำจิตให้เป็นกุศลได้ง่ายขึ้น
อย่างนี้เราก็ได้ประโยชน์ นอกจากเราจะสามารถมีเมตตาให้คนอื่นได้แล้ว ตัวเราเองก็ได้ประโยชน์ด้วย
วันพุธที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2562
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
บทความที่ได้รับความนิยม
-
ความโกรธเมื่อเกิดขึ้นแก่ผู้ใด ทำให้จิตใจของผู้นั้นเร่าร้อน เป็นทุกข์ ไม่สบายใจ “โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ” แปลว่า ฆ่าความโกรธได้แล้วย่อมเป็นส...
-
เคยพูดกับที่บ้านไว้เมื่อนานมาแล้วว่า ไม่เคยเข้าใจคำสอนเรื่อง "มรรคมีองค์ 8" เลย ข้อหนึ่งที่คาใจสุด ๆ คือ ทำไม "สัมมาอาชีวะ...
-
อักโกสกสูตร พระผู้มีพระภาคตรัสว่า " ผู้ไม่โกรธ ฝึกตนแล้ว หลุดพ้นแล้วเพราะรู้ชอบ ความโกรธจักมีมาแต่ที่ไหน บุคคลไม่โกรธตอบบุคค...